दिसभर जळायची...
तव्हाच...
चूल पेटायची...
कधी कधी...
चुलीच्या जाळ्यात...
स्वतःच सरपण व्हायची...
मायच...
व्हती ती...
चुलीच्या राखेतून...
पुन्हा उभी राहायची...
कुशीत घ्यायची...
अन...
तिचा चटका...
आम्हाला नाय द्यायची...
मायच...
व्हती ती...
जळतानापण...
फक्त हसायची...
अस्थि...
वाहून जाव्यात...
तशीच...
वाहत जायची...
पुन्हा...
फिरून मात्र...
तिच्या...
पाखरांच्या...
आसऱ्याला यायची...
मायच...
व्हती ती...
पाठीच...
पोट करून...
चोचीन...
दाणा...
भरवायची...
भरल्या...
पोटाचं...
स्वप्न...
बघत...
रातभर...
जागायची...
मायच...
व्हती ती...
रोज स्त्री समानतेच्या...
बातम्या ऐकायची...
बापाच्या...
लाथाडण्यातच...
मात्र...
धन्यता...
मानायची...
अखेर...
करणार तरी काय...
मायच...
व्हती ती...
कवी : राहुल-सागर
तव्हाच...
चूल पेटायची...
कधी कधी...
चुलीच्या जाळ्यात...
स्वतःच सरपण व्हायची...
मायच...
व्हती ती...
चुलीच्या राखेतून...
पुन्हा उभी राहायची...
कुशीत घ्यायची...
अन...
तिचा चटका...
आम्हाला नाय द्यायची...
मायच...
व्हती ती...
जळतानापण...
फक्त हसायची...
अस्थि...
वाहून जाव्यात...
तशीच...
वाहत जायची...
पुन्हा...
फिरून मात्र...
तिच्या...
पाखरांच्या...
आसऱ्याला यायची...
मायच...
व्हती ती...
पाठीच...
पोट करून...
चोचीन...
दाणा...
भरवायची...
भरल्या...
पोटाचं...
स्वप्न...
बघत...
रातभर...
जागायची...
मायच...
व्हती ती...
रोज स्त्री समानतेच्या...
बातम्या ऐकायची...
बापाच्या...
लाथाडण्यातच...
मात्र...
धन्यता...
मानायची...
अखेर...
करणार तरी काय...
मायच...
व्हती ती...
कवी : राहुल-सागर
No comments:
Post a Comment