जे तुला न कळले, तेच तिला कळले.
उसवलेले धागे, हळुवार तिने बांधले.

उध्वस्त केले होते तू, मलाच माझ्यातुनी.
त्याच्याशीच नेमके, नाते तिने जोडले.

राख करून गेलीस ना, स्वप्नांना त्या माझ्या?
त्याच राखेत नव्याने, रंग तिने भरले.

दिल्या होत्यास ना काळजावर, जखमा त्या एकटेपणाच्या? 
त्यालाच नेमके, आपले तिने मानले.

शब्द ही मुके झाले होते गं, तू वार केले तेव्हा.
बोलके त्यास स्पर्शाने, त्यांना तिने केले.

जे तुला न कळले, तेच तिला कळले.
उसवलेले धागे, हळुवार तिने बांधले.

प्रेममित्र