संघर्ष ?

संघर्ष ?
कोणाचा ?
कोणाशी ?
माहीत नाही.
आम्हाला फ़क्त गर्दित,
आमची जागा बनवायची आहे.

काय?
नाही नाही,
आम्ही नाही मानत जातीयता.
पण धर्म ही नाही मानत.
त्याचा आणि आमचा,
३६ चा आकड़ा आहे.
हे बघ?
उगाच आंदोलनाची भाषा नको शिकवू.
आताच झेंड्याला धरून आलोय.
कोणाच्या तरी नावानं बोंबलून आलोय.
कोण होतं?...नाही माहित.
कोणासाठी होतं?...नाही माहित.
पण ज़िव तोडून घोषणा दिल्या.
आणि मिळवली त्यात,
एक बिर्याणी आणि चपटी.
बाकी मग चुलीत जाऊ.
मल़ा नको सांगू रे ती,
अंदोलनाची...लढ्याची गोष्ट.
माझ्यासाठी जात धर्म एकचं आहे,
ती म्हणजे भूक.
अस्मिता...अस्तित्व,
याचा विचारपण नाही येत डोक्यात,
आतड्याचा पिळ सोडवता सोडवता.
बाकी मग कोणाचं मला घेणं नाही.
तू दे पोटाला खायला?
तुझा पण झेंडा घेईन खांद्यावर,
पण ढेकर देई पर्यंतच.
बातच करायची झाली,
संघर्षाची?
तर आमचा, तुझ्या सारखा नाही.
तूटपूंजा.
कारण आमचा संघर्ष,
माणसासाठी नाहीतर,
मानवतेसाठी आहे.
इतकं लक्षात ठेव,
पुन्हा परत आमच्यावर,
बोट उचलताना.
इतकं लक्षात ठेव

- राहुल सिद्धार्थ साळवे