किती भारी ना ?

किती भारी ना ?
पिंट्या रोज शाळेच्या गणवेशात,
तेही पाच किलोमीटर सायकलवर जातो.
पण...पाणी भरायला.

तशीच चिंगीबी जाती,
पाटलाच्या शेतावर,
मोलमजूरी करायला.
करेल तरी काय सांग?
तिलाच सोय करायची आहे,
तिच्या हुंड्याची.
काय?....नाही नाही,
चिंगी नाही बसत स्त्री मुक्तित.
ती सक्तित आहे,
पोटासाठी.
लागलाय ना गावच्या बाहेर बोर्ड.
की, " पुढे शाळा आहे."
पण ती पिंट्या चिंगीची नाही.
त्यांची रात्री भरते .
डोळे झाकले की,
अंधाराच्या गोड स्वप्नात.
हागणदारी मुक्त योजना ना?
आली ना, आली आली.
पण संडासाच,
खालच्या वरच्या अंगाच,
राजकारण घेऊन.
साहेब रस्ता पोहचला ओ गावात.
पण तुमची ती विद्येची देवता,
आमच्या माळरानात,
फिराकली बी नाही.
साहेब,
काय तुमचा तो आहे ना,
incredible india?
तो तुमचा तुम्हालाच ठेवा.
आम्हाला आमचा भारत द्या.
बाकी काही नको.
कारण,
पिंट्या अन चिंगीला,
एक वाक्य पाठ आहे. की,
'भारत माझा देश' आहे.
हेच वाक्य उद्या जर,
रामदास फुटानेंच्या,
'भारत कधी कधी माझा देश आहे".
असे झाले तर ,
नवल वाटून घेऊ नका.
आजच सांगतोय.
बाकी मग तुमची मर्जी.

- राहुल सिद्धार्थ साळवे