माणसांचा बाजार
मुखवट्याचा आजार
सारेच नंगे फिरती
होऊनी बेजार
कोणी भाकरीचा भुकेला
कोणी उपाशी चामडीचा
प्रत्येकाच्या हाती
जळतो अंगार
कोणाची जिंदगी साकी
कोणाची साकी जिंदगी
बिन वासाचीही रात
चढ़ते बेकार
फितूर होतो जेव्हा
सोनेरी दिवस
जिव जाणतो तो
नग्न अंधार
जत्राच आहे ही
जगण्याची उरुसातली
आपलाच फड आणि
आपलीच लावणी जोरदार
-राहुल सिद्धार्थ साळवे
No comments:
Post a Comment