घाव माझे जुनेच आहेत

घाव माझे
जुनेच आहेत
दुगने झाले
दुःख फ़क्त

जखमा झाल्या
पुन्हा ताज्या
वाहणारे ते
पुरानेच रक्त

खपलीत लपलेली
होती वेदना
चिघळून केले
श्वास मुक्त

आसवांच्या त्या
ओल्या पंढरी
'सल' विठू
मी भक्त

काही वण
सुकले उन्हात
पण जगण्यास
हवेत सक्त

जिंदगी कसली
वेदने बिगर
ती नाही तर
जगणेच रिक्त

- राहुल सिद्धार्थ साळवे