कट पुतलीच्या गोजिरवाण्या बाहुलीसारखी,
झाली आहे माणसाच्या,
जगण्याची तर्हा.
खोट्या आयुष्याच्या या,
दिखावू रंगमंचावर.

सारे चेहरे रंगवलेले.
मुखवट्यात लपलेले.
रोज नवे डाव.
रोज नवे खेळ.
आणि रोज पडद्यामागचा,
नवा गोंधळ.

कोणाची लाखाची मुठ झाकलेली.
कोणाचे हात पसरलेले.
तर कोणी सारेच रिकामे घेऊन,
देव पूजेला लागलेले.

प्रत्येकाची दोरी कोणाच्या तरी हाती.
कोणी त्याला गुलामी म्हणतो.
कोणी चाकरी.
कोणी सेवा.
तर कोणी,
ऋणानूबंधाची फूस जोडतो.
सारा मनाच्या कमकुवतेचा बाजार.
भीतीच्या भितीतून,
मातीत जाईपर्यंत जडलेला आजार.

काय शोधायच अजून?
हिच आहे खरी ती अंधश्रद्धा.
जी तुम्हाला तुमच्या आत्मविश्वासाने,
स्वावलंबी बनवत नाही तर,
जखडून ठेवते.
मुक्त होण्याच्या नादात,
तुमची व्यक्तता मारून टाकून.
तीही अखेरपर्यंत.
पण,
रोज नवे लेबल लावून.
हाच काय तो फरक.
फरकच राहिलेला.